Paranın ne olduğuna karar verdiniz? Bizi baştan çıkarıp sonra da ruhsal olarak iyi ve doğru bütün o şeylerden uzaklaştırmak üzere yönlendiren bütün o şeytanlıkların temeli mi? Hiçbir zaman yeterli sahip olamayacağınıza karar verdiğiniz bir şey mi? Parayı hiç, 
kendinize veya başkalarına bir şeyleri ispatlamak için kullandınız mı? Başarılarınız? Başarısızlıklarınız? Başkaları parayı hiç sizi aşağılamak veya manipüle etmek için kullandılar mı? Parayı kurtuluşunuzun anahtarı olarak mı görüyorsunuz? İyi bir şey yapmak veya ne denli sevecen olduğunuzu göstermek için bir şans olarak mı?
Para belki de üzerine dünyadaki her şeyden daha fazla hedef oluşturulmuş şeydir! Çoğumuz buna ya dini veya kültürel inanç sistemimizin parçası olarak adapte olduğumuz ya da ailemizden dışarı sürüklediğimiz bir şey olarak, bazı anlamlar veririz. Para, güçle, zenginlikle, başarı ve başarısızlıkla özdeşleştirilir. Çoğumuz bütçe, kendimiz ve para ve aynı zamanda parayı ne zaman, nerede ve nasıl harcadığımız hakkındaki yargılarımıza yakalanırız.
Ya bundan çok daha basit olsaydı? Ya paranın amacı insanların realitelerini değiştirmek olsaydı? Ya para dünyada daha fazla bilinç yaratmak için kullanabileceğiniz bir şey olsaydı? Gary Douglas yeni işinde olağan biçimde zor zamanlar yaşayan bir garson kadın 
hakkındaki olayı anlatır. Garson kadın bir bardak kahve getiriyor, sonra gidip kaşığı getirmek zorunda kalıyor, sonra bir çörek getiriyor ve sonra diğerlerini getirmek için geri dönmek durumunda kalıyor. Hesap geldiğinde Gary ona büyük bir bahşiş bırakıyor. Garson kadın Gary’nin paranın üstünü unuttuğunu sanıyor. Gary ona “Sadece her şeyin yolunda gideceğini bilmeni istedim” şeklinde bir cevap veriyor. Kadın gözyaşlarına boğuluyor ve ilerlemiş yaşında her şeye nasıl yeniden başlamak durumunda olduğundan bahsediyor. Gary’nin bahşişi garson kadının evreninde öylesine bir değişim yaratıyor ki ileriye doğru daha büyük güvenle hareket edebiliyor.
Küçük bir şeymiş gibi gözüküyor, küçük bir bahşiş, ama bu para hakkındaki, pek çoğumuzun ondan hareket ettiğimiz parayla ilgili mitlerden bir tanesidir. Her şeyi değiştirmenin çok fazla paraya mal olacağına inanırız. Aslında yerinde bir hediye veya bahşiş ya da yardım sonrası beklenmemiş bir karşılık, birisinin evreninde kocaman değişim yaratabilir. Bunun müsrif olmakla veya bundan sonra iyi bir bahşiş bırakan kişi olma kararıyla bir ilgisi yoktur. Bu gerçekte, bir başkasının evrenine bakıp, paranın hediyesinin neyi değiştirebileceğini görmekle ilgilidir. Tabi bu aynı zamanda fazla miktarda paranın yardımcı olmayacağını söylemekte değildir! Onlar bilinci destekleyen ve başkalarının güçlendirilmesini kolaylaştıran okullar, radyo programları ve iyileştirme merkezleri oluşturabilirler.
Ayrıca bu paradan keyif alınmamasını söylemekte değildir! Çok fazla paraya sahip olmak 
suç değildir, aslında para başkalarına ilham vermek için kullanılabilir. Simone Milasas uçakla birinci sınıfta yaptığı bir uçuşta “ekonomi sınıfta uçan Access arkadaşları kötü hissetmesinler” diye kendini oturduğu yerde büzüşürken bulduğu hakkında konuşur. Sonra şunun farkına varır: “Dur bir dakika, ya birinci sınıfta uçmam diğerlerine ilham verebilirse?” “Onun elde ettiğini bende elde edeceğim! Bunun için ne gerekir?” En düşük ortak paydaya inmektense başkalarını daha fazlaya davet ettiğimiz zaman ne kadar daha fazla yaratabiliriz?
Diğer insanların realitelerini parayla değiştirmek ne kadar eğlenceli olabilir? Ya yerinde ödenmiş Türk Liraları evrenin tümüyle yeni bir görüntüsünü ve onlar için mümkün olanı yaratabilecekse? Ne türlerde mucizeler yaratabilirsiniz?